Bütün O Filmlerde Vurularak Ölmek

1

Denediğim çocukları alnıma dayarım Nasıldır umulmadık şemsiyeler kapanırlar Demirleyen budur yüzünün içiyle Günaydın Hüzün’de Bizi bir tek 200 yıl evvel ölen Alman anlar Şimdi geriden mağlup yarasa ifadesiyle şoklar Katılmadığımız konulara bir itiraz Bir de bundan sürreal punk çıkarımlar sağlayan Fularsız cık cık cık köylü oğlanımız var

Üstünden atladık değişenlerin Kuşağımızda çok işte bu’lar Ekranlar açıldı beri bırakılmış Hamit Tamer Vedatlara karışmış fevri kızlar Korkmazlar daha atadan Sen hâlâ başını iki ve üç ellerinle dükkân arkasında Bir taraftan öpüp dalları Dördüncü ellerin kitap saklar

2

Bütün o filmlerde vurularak ölmek Tabağında kalmış görüyorsun Fotoğraflarda gülmeden Senin altı yüz yetmiş beş milyon çeşit kokun Anlaşılır dört yıldan önce Öpenler sanma ki girdiler gerçekten Ben oradaydım dans etmeden Yaklaşmalarına karşı koymadın Baban vardı yanlarında buydu zaten Her şey evlerde nelerin üstünde gidip gelmeden önce Sadece sıfır nokta beş saniye Bembeyaz bembeyaz bembeyaz Zincirlerden halkalardan biri Uyanmadan sabahlarda

Bana kimse unutmayı Düz yollar çevre yollar Yanında duran arabada iyi biri olma ihtimali Hayır öğretemez Taş vardır Taşlarla resimlerimden sonra Bütün sahil kesimlerine yokuş aşağılara Yokuş yukarılara gülerek Beklemeden 23.30’lara Eve çadır kurup şarap öncesi Meleklerin düş yaşamı ve o yakınlıktan Eğil sırtını dinleyeyim Cildin bittiği yerden sarıl temastır Hukuk okumadığımız kentte Otobüslerle yürüyüşlerle Yetmiş rakam ağlamalarla Elbiseler elbiseler hiç çıkmadan Elbiseler bitti

3

Hiç anne olamamaktan İngilizce kurslardan İkinci öğretimlerden hepsi Olmasalardı olacaktı hepsi Gökçeada hepsi o evlerde hepsi Ne başlamadı bile önce Dünyaya bir gün ara gereksinimi Sana katılmamaktan Hımm’lar ve ehm’ler den Bak yine brokoliden Sana hediyemin gelmemesinden Duvarlara tek kolumu dayamaktan Kafayı kola gömmekten Ağlamak yerine barbunya ve Kuala Lumpur hepsi

Yazlıklara minibüslerle Aralık duruşları 860 adım O bina boş biliyor Neden Tanpınar’ı sonradan alıp getirdim Mücadele anlamında sarı pijamalar Okuldan ayrılıp hürriyetlere kavuştuk Kafelerde iki dört eller masada Kars’a gidebilmek için de yurdumuz bize karşı Çok köşklerde yerken

Seninle ancak Fransız kültürüne Duşun altında fark etmeden Kayboldu yüzünden Bu kabiliyetli bünyelerle terbiyeli kaplanlar değiştik Biliyoruz insan yüz elli yıldır bunlarla Bütün planlar saçından düşen kadar olamaz 

İç havadisler burada Yarım saat önceki rüyayı barındıran Bu düşünceler üzerine beni götüren şey Belki de 1950’li yılların başında olmamızdır Fuad’a senden tam otuz dokuz sene var İyi ki yok yüzümde kapanmış altmış üç senelik eller Yollarda ağaçların arasına terk Yolcular bizden anlamamış Mersin kadar tuhaf yerlerde şiş ayaklar Ben olmadığım zaman sen devletin otoyollarında Ortadan başlamış hikâye Öncesi iki taraftan apartman boşluğuna Sürekli deniz

  

4

Seslendiğim hep bu kelimeler Kanım ayaklardan dolanmış Civar odalarda çoluk çocuk Hep on üç yaş altımız İki kardeş ilk kez anlamış Halılar devamlı kayıp yazları Mutfakta adamlar eğilmiş konuşur Dolaplar içinden arasından elinden Koku hep penceresiz 1989 burada devreye girer ikiye bölüp yılları Kucaklarımızda bin dokuz yüz doksan yanlarımız Ve hâlâ yukarılardan atlamamışız

Eşyanın veya hayatın kendisinde Yani bulunması tabii olan yerlerde değil İki çocuğu geri çağırıyoruz Ayaktakiler bizden yana Kalktığın yataklardan mesafe Derecemiz kırkın ve her şey temmuzun tamamen altında Ayağımı kaç yüz kilometre uzatıp Vilayetimizin yolları yine bozuk ulaşmamaktan Böyle günlerde hatırla Kaç muavin otobüsten aşağı atlar Sanki kırılmamış mola yerlerinde alkış sesleri Bu kapı açmaların ardından daha başka odalar İnan bunların bir bölümünden boyum Birkaç santim uzar

5

Derste bomboş duvarlardan başka hiç kentleri Devam ediyor o yürüyüşün olmamış kurgusu Gülmen gereken içeriden yumruk gerekliliği Mutlu gecelerde kalmamış Budapeşte uykusu

Daha önce Şerhh'in ilk sayısında yayınlandı.

Kollarım Yokmuş

Sanki o evde sen de kaldın bahset hadi

Bu muydu yani ha bu çocuğun muydu

Kalan devlet demir yolları kimin ha kedim:

Sagopa Kajmer mi dinleyecez ulan cemiyette

Yahu onun yanındaki eleman objet petit a işte

Hani kol kola 3 yıl önce terleri bacaklarından

Var mı lan öyle dünya beni bu Felemenklerle bırak

Öyle tabi başbakanım kimin edimleri bunlar ya ya

Edim dedim evet ama benim sayfalarca kırılmış

Kollarımdan alçı yuh sarıldığın yerden başlamış

Ama senin bu cildim yakındır başlamamış iklimin

O Aristo'ları başka yerde de öğreniriz ne güne insanlar

Endülüs medreselerine hamle yaptı işte bu tecrübeyledir

Gösterdiğim devamsızlık öpücüklerinden oh bu şairlerin

İnzibat tavrından hiç eksilmez meclisler partiler gürültüler

Aras K.

Daha önce Şeyderg'de çıkmıştı.

Mark Tansey İçin Altı Kere

I

az geçişim otobüs sana kasalardan galiba

sen allah’ım körelt beni bu ful ortopedik yatağın ilk graham bell’inde

ta miletos’tan no-frost buzdolabı kadar yürümek yanına

ve bir ara cep telefon ya sen ben kendim safeviler artık göçebe

II

yerleşik yaşam tarzıyla nerde bi’ ibrahim görsem çok öksürürüm

hem o zaman yoksa varsa tatarlar yağabilecekmiş sabahın beşinde

bir trabzondan aşağı kayan kedi gibiyim sonbaharyaz kreasyonlu

ablalar ipek yolundan tutar elimi üç tank dolusu harakiriler eşliğinde

III

hamile içgiyim veyahut birkaç kont anlaması elleri el gölgesinde

tamamen yüzonmetre engelli öpüşen pvc’lerimle kültüreldi relativistler

bazen sadece bir iktisat kuramı gibi olur halamın aşağılardan uyanışı

o zaman her yerden fışkıran ormanlar dolusu çocuklarla dolar playlistler

IV

avantür bi deneyden fırlamak ve evet kromozomlar çoktur

trafik levha büyümesi okyanustur yer çekimsiz ortaçağ içinden

büyük yarıkaplı bir tayfundan kaçarak üçgenler prizmasına koşar

buldozerler belli ki etkilenmiş öteki türlü mekansız trier filmlerinden

V

koli koli vikingler taşımaktım şaolin rahiplere tapınak boyunca

tam da o noktada önergenmişti sürahiler canlanması belgesel

giyinişim başlatır buradan buraya dörderli beşerli düzlükleri

sonucunda bir şeyler oluşur olmadı deyiver canım bunlar dilbilimsel

VI

korkmayınız  bu seneki süper marketlerinde de ilerde sağdayım yine

elimden gelse vururdum ses verirdi kamçı uykunun indirdiği tokat üstüne

gel gör ki olayın tabiyat-ı cereyanı farklı teessüs etti kalakaldım seninle

yaşayan en önemli sosyologlar listesine adımızı kazıdım belki okursun diye

Resimler

I - Pleasure of The Text

II - The Myth of Depth

III - Picasso and Braque

IV - Action Painting II

V - Derrida Queries DeMan

VI - Discarding the Frame

Etkilenip Şiir: Aras K. ve Uğur E.

Altyazıdan da Şiir, Altyazıdan da Tak Tak

Ben, Sen, O, O (1976)

ve böylece ayrıldım dar bir koridoru uzandım

birinci gün tamamen pencerenin gibi taşıdım

sonra onu kaldırıp ilk duvara kendimi ifade edişim

kıyafetlerimi aniden ve altı sayfa boyunca düzelttim

yerdeki en az 28 olmasını nefesimle ayakta bekledim

biraz zaman ya da soğuk için eldiven yaşanamadan

artık birisi çok uzun süre uzaktan baba bakıyordu

dokuzuncu gün yoldan geçenler bana sesleri sonraları

pencereden birkaç kimseyi de kamyon ranzasıyla acıktığımda

ama memlekette sanırım kış zamanı kasım diye itaat bağırdım

direksiyon simidinde gördüm senin gibi enerjim yüksekten düşüyordu

ilgilenecek biri sanki çocuk o da sanki beni görmek keza o da beni çok

cumartesi ve pazarları dizlerimin gibi hissettiriyordu okunuşu resimleri var kucağımdan bilemiyorum yoldan saatlerce iki geçmiş olmalıyım

Je, tu, il, elle

Film: Je, tu, il, elle (1976) - Chantal Akerman

Çeviren: Cemocem

Şiir eden: Uğur Eymirli - Aras Keser

Daha önçe Şeyderg'de yayınlandı

Kako Sam Sistematski Unisten Od Idiota

1 

Yavrucuğum ben bununla yaşıyorum.

Yine bak fecaat dizelerimizin tersine

İstanbul Beatnik şubesi kaybetmiş.

Kaç tane dispanser sevdim.

Kaç tane kürek kemiği ellerimle.

İşte bunları alt alta dizince şiir oluyor.

Münir’e de böyle dedim,

Yemin ederim anlıyor.

Sen şimdi al bu mandalinaları

Ve beni git böylece yürüyerek.

Ben bu halka halka

İnanmıyorum yavrucuğum.

Babam milli takım basketleri için.

Sen  Rock’n Roll için

Küçükpark’ta çok konuşuyorsun.

Zaten kimse  4 haziran 1989’u da

Hatırlamıyor.

Çıkıp saçlarımı kestirdim

Filmler bittiğinde.

Elimle seni işaret edip

Harakiri denedim.

İstedim adımız geçsin

Venezuela gibi bir günde.

2

  

Bununla beraber dişlerini

Görüyorum yavrucuğum.

Üç tarafı denizle kaplı ülkede,

Hiç uyuyamıyorum.

Arkamdan gel,

Anadolu’da ölü göm en çok bana.

Erken çocukları sana kırıyorum.

Al hepsini şeyden ekle.

Zaten sen nereden başlasan

Tıraşlı adamlar girerdi bahçeye.

Şimdi seni o bahçelerde

Geri kalmış ülkeler bırakamam.

-Devletçi Şair ile birlikte,

Henüz gelmemiş okura ek bu-

  

1

Bir dahaki gelişine kadar

4.8 milyon insan ölmüş dünyada

Ben de kendime rodeolar

Sürükledim  şol git kadınlarla

Burada durursam babaannem

Pazartesileri ölmez tanıyorum

Althusser’e yaklaş arka çık

Ben terminallerde istop ediyorum

Art arda kızgınım zaten o terminalleri

O otobüslerden hikâyeler indirmedim

Bir tek Pozantı yakınlarında

Bir gece seni aralıktı sanki

Arasından çok duvarların

Ben bunun için muavinden

Üç kere kahkaha istedim

Sen bu ve bunun gibi zamanlarda

Yeşil erikler toplayıp uzandığın

Öğle uykularında incinmeliydin

0

  

Yavrucuğum, biz seninle

Kaçıncı yüzyılı buradayız.

Ben Sasaniler’den itibaren

İşte böyle yukarı baktım.

Benim öyle sanıyorum

Seninle bir ilişkim olacak.

Bunu topyekûn geriye çekilme 

Sahnemizden çok iyi anladım.

Velhasıl bu tartışma programı cumhuriyetine

Kadar üç bin sırt üstü kulaç attım.

Buraya geldik sen vardın ben vardım 

Sen vardık molozların üzerinde çokça

Biraz da sapasağlam leoparlar vardık.

Ama biliyorsun duygu sona erdi

Yardım et, otobüsler üzerime artık.

 Aras K.

Daha önce Ücra'da yayınlandı.

Konumuzla İlgisi Olmayan Dört Madde

Bir

                                                                       

yakup ağlasın artık.

terry grandchester da ağaçtan insin.

sabahları kapıları,

kim çalsın kanunları obuaları.

erkek olan kadını kadın olan

peygamberi görmüştü rüyasında.

ben o sıra dünyaya güldüm.

ablamla topsuz koşular..

duvarları ve fıskiyeleri anlamaya çalışırken biz,

çoğu insan sabahlara kadar çin’de yaşar.

                               

bir şey vardı. gün vardı. alanya’da sızdım.

atari vardı. mustapha vardı.

sabahları varlığımızı armağan ederdik

akşamları r.muhtar vardı.

üç su damlası ağır çekim inince

saat 16:32’de tenime,

o hışımla doksanları yarılamıştı

cumhuriyeti ve türkiye.

ah ne çok isterdim tarihi biraz da ayağa kalkmadan okumak.

nedense pek mühimdi doksanlarda orospu çocuğu olmak.

                                                       

İki

elleri ceplerinde bir adam babamı soruyor.

yürüyerek uzaklaşıyorum.

sanayi devrimini kızlar bana gülümsedi.

ellerimi sıkarak anlıyorum. 

-hem yarın  tekrar cumartesi –

birden aklıma cuma’dan çıkar gibi akın.

hatırlasana: üçüncü mehmed’in kardeş sevgisi

seni üçüncü mehmed transfer piyasasının en çok

seni  biraz da haber turk spikeri yaptıktan sonra yavaşça

seni renklerime bağlayıp gazetelerde sayfalarca

seni işte ve kaynadıysa çayın altını bir güzel

sonra sen uyanıp bir sabah haçova savaşında

bak gördün mü onaltıncı kardeşinin yazdığı bir şiir geldi aklıma :

Meyhaneye ilk varışım*

Öyle sermestim ki her an sâkinâme yazabilirim.

Ben bu konulara bilhassa seninle temas etmek isterim.

Vakanüvis yaklaşmayalım fakat yoksa Viyana’ya gelmeden dans ederim.

Köçek olmak da bana koymaz sadece akşamları cima severim.

Palikar bade getir böyle edip bekri göremen bencileyin…

Doldur bre saki doldur da şöyle bir kavimler göçü edeyim

Ben meyperest olmuşum içerimde afitab-ı temmuz.

İki kadeh sonra başlayacak o şehvetengiz hatuna taarruz.

 *kaynaklar 1595 yılına ait bir şiir olduğunu söylüyor. fakat bu söz konusunda kesin bir bilgi yok.   

Üç

                                                                       

ne zaman başlarsa şevket abinin karate kursları, işte o zaman icat edilir festivallerden ödülle ayrılan macar yapımları. pardesümü giymeden, mavi pijamalarımla sokağa çıkıyorum. insanlar kucağıma kurduğum yumruklara bakıyor ve fena halde sabah oluyor.eve dönüp süratle bir araba kazasına giyiniyorum.

-haberlere çıkan adam kısa saçlı bağırıyor:

“bir daha insaniyetlik yaparsam otobüs çarpsın”-

en büyük asker otogar’dan havaya doğru yükseldi ve rastladığım bütün behçet bey’ler ölü. bugün, beni eve döndüremeyecek bazı sebeplerim var. okulda yaslandığım taş duvar adını bilmediğim selçuklu sultanını teneffüslerde ağlatıyor.

burada zamanı çok olan bir çocuk

kilosunu ve kahkahasını öğreniyor.

Dört

                                                     

bir dakikalık saygı duruşundan mağlup döndüm.

seher şeniz geçti sokaktan, cahide sonku.

kılıcımı havaya kaldırırken saatime baktım

ve evet, işte.. ”yenecem seni bolu.”

ben hâlâ telefon kulübelerinden çıkıp üzülüyorum.

medine’de bir yanlışlık oldu,

art arda on iki tane fassbinder filmi izliyorum.

21. yüzyılda lirik şiir yazılır mı?

“yazılır mı ulan” diyorum.

cevap bulabilmek için gördüğüm ilk yirmi dört yaşıma

sakallarımla giriyorum.

-dışarı çıkınca karşılaştığım herhangi bir insana:

:“acaba 04.06.1989’u hatırlıyor musunuz?”

artık hafta sonları da evde oturuyorum.

Aras K.

Daha önce Duvar ve Şeyderg'de çıkmıştı.

Mohaç Savaşında Bıyıksız Bir Adam

Bir

Ben bir vakitler kitapsız Slovak şairleri görürdüm.

Üzerimde battaniye olurdu leğen kemiklerimi sayardım.

Onu gördüm. Çılgın bilim adamlarıyla deneye koştum. Yüzmek öğrendim.

Hem söyler misin dedim bebeğim inerse Alman Reis-i Cumhurları bu gece,

Hangi trene yetiştiririz kazamızı ve nasıl paklar bizi söz gelimi bir uçan tekme.

İki

Vücudunun çeşitli yerlerinden gülelim otobüsler olsun

Dünyanın hiçbir Sturm Graz’ı gelmesin çıkmayalım idmanlara

İşbu yumruğu da göğsüme kabul ettim tartışabiliriz

Bir problem olursa Norveç düzeltir aramızı sen telaş yapma

Evde oturup ıslahat yapalım yamulalım inkılaplarla

Abdülhamid alışık değildir sakın ha sakın sofrada bağırma

Komşular duyarsa geç gelir yemeğe birinci ve ikinci meşrutiyet

Araplar da arkamızdan vurayazar bizi öyle söyler tarihçi ekseriyet

Üç                                       

                                                                                 

bir salinger öyküsü üzre denize bakmağa gitmek.

ya ben bu cümlelerin.. ne bileyim işte

bunu söylemek için barınacak bir yer yoktu ama seni temin ederim incinmişti aşil tendonum ve yürüdükçe sekban-ı cedid  basıyordu eklemlerimi otobüslere binerken tuhaf bir dünya işte anlamadık bütün sumo güreşçileri toplanmıştı etrafımıza biz onları bir şeylerin mutlak alameti saydık kargamış da bir ağaç kırılırdı o zaman kırılmasın mı? çiçek desenli bir halının üzerinde uzanırken bir şeyi açıklığa kavuşturmamız gerekiyordu ve tam o ağır çekim kavuşturma esnasında  florans lambalardan biri tek başına ah sönmüştü ve ben bu işe nasıl içerlemiştim eğilip ayak parmaklarımı yakmıştım… çok sonraları şu oldukça fransız bayanı bir kere daha düşünürsek diyorum bebeğim ya da:

Bir gün çok kuvvetli Fransızcamız olur da fondue yersek

Sevişmeden önce geri alırsak saatleri

Ve gidersek eklem bacaklıların sebil olduğu adalara..

Çömelip bir kibrit yaktıktan sonra ağlayarak bakar mıyız Darwin amcaya?

Dört

Ben Mohaç savaşında bir adam. Immanuel Kant ile aynı boydayım.

O gencadamı hezarpare olmadan bilhassa ellerimle kurtarmalıyım.

Kendime en çok cumartesi geceleri sıfır üç onbeşte yakışıyorum,

Belirtmeden bitiremem hiçbir fotoğrafta yetenekli genç şair çıkmıyorum

Aras K.

Daha önce "heves" dergisinin son sayısında yayınlanmıştı.

Benim Gel Kasım Uykularım

Yirmi yedi seferin ardından noktalardan bir manzaraya katıldım

Bahçelerinde karşılaşan kadın ve erkeğin güzel olması aslında ondan

Hatırladım hatırlıyorum ihtimali hatırlatıyor her şey olup hatırlatıyorlar

Her şeyin bahçelerinde fark ediyorum içeride odalar koridorlar yine odalar

Ağaçlardan içerisi gölgesiz düşündüğüm tercümesi böyle apartmanlar oturduğum

Gördüklerimi sadece unutmak unutmak dediğim lütfen unutmamak kabul edelim

Bundan bir içerisi olmayanı alıyorum bir de dışarıda bağımsız geniş galipleri

Hayatta Aslıhan’ı geçen yıl böyle dışarıyı kapanan kapıları duvarları ardından

Boş salonlar koridorlar sürekli kapılar ve diğer tarafta daha fazla duvarlar

Bitmeyen eski mücevherleri ve kravatları üç dakika civarı bu hayattan çıkardım

Olanları bir yere anladığımda o testiyi uzun uzun taşıyan kadınları

Gittikleri yerde döndükleri yerde onlar gelmese de bütün filmleri

Onlar için üstümü başımı onlar için geri kalanları hiç anlamadan

Kasım ayı sonlarında ellerim her sabah buraya doğru yeniden büyür

Aras Keser

Hacı Şair 5 - Ekim 2013 Yayınları